Το ρολόι της κουζίνας πάει τέσσερα λεπτά μπροστά

Κάθε σπίτι έχει ένα ρολόι που είναι λάθος επίτηδες. Για τα μικρά ψέματα που λέμε στον εαυτό μας σχετικά με τον χρόνο και για το γιατί πιάνουν.

Από Ilse Marrow · 2 λεπτά · Διαβάστε την στον ιστό

Το ρολόι στην κουζίνα μου πάει τέσσερα λεπτά μπροστά. Το ξέρω, το ξέρουν όλοι όσοι έχουν μείνει ποτέ στο διαμέρισμα, κι όμως κάθε πρωί κάνει τη δουλειά του: το κοιτάζω, βλέπω πως έχω αργήσει, βιάζομαι και φτάνω στην ώρα μου. Ένα ρολόι που όλοι ξέρουν πως είναι λάθος θα έπρεπε να είναι άχρηστο. Το δικό μου είναι το πιο χρήσιμο αντικείμενο στο δωμάτιο.

Ένα ψέμα που πιάνει

Ρώτησα γύρω μου και σχεδόν όλοι όσοι ξέρω έχουν ένα τέτοιο ρολόι. Η αδελφή μου έχει το ρολόι του αυτοκινήτου της επτά λεπτά μπροστά. Μια συνάδελφος έχει όλα τα ρολόγια στο σπίτι της δέκα λεπτά μπροστά, εκτός από εκείνο στην κρεβατοκάμαρα, που δείχνει τη σωστή ώρα, «για να μπορώ να κοιμάμαι». Ο φούρναρης στον δρόμο πίσω από την αγορά έχει το ρολόι πάνω από τον φούρνο του τρία λεπτά μπροστά εδώ και τριάντα χρόνια, αν και δεν μπόρεσε να μου πει το γιατί.¹

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι πως το ψέμα εξακολουθεί να πιάνει πολύ αφότου αποκαλυφθεί. Θα νόμιζε κανείς πως, αν ξέρω ότι το ρολόι πάει τέσσερα λεπτά μπροστά, μπορώ απλώς να αφαιρέσω τέσσερα λεπτά και να χαλαρώσω. Δεν γίνεται έτσι. Η αφαίρεση θέλει προσπάθεια, και τα πρώτα λεπτά του πρωινού δεν μου περισσεύει καθόλου. Το ρολόι τρέχει πιο γρήγορα απ’ τους υπολογισμούς μου κι έτσι κερδίζει.

Μια ώρα με την οποία μπορείς να διαφωνήσεις

Νομίζω πως συμβαίνει και κάτι άλλο. Ένα ρολόι που δείχνει ακριβώς τη σωστή ώρα είναι αυθεντία: δεν έχεις τίποτα να του πεις. Ένα ρολόι που κάνει ένα μικρό λάθος είναι σύντροφος. Έχει προσωπικότητα. Μπορείς να του αντιμιλήσεις, να μουρμουρίσεις εναντίον του, να το συγχωρήσεις. Ανήκει στο σπίτι με έναν τρόπο που δεν θα ανήκει ποτέ η ώρα στο τηλέφωνο —σωστή μέχρι το δευτερόλεπτο και ίδια για όλους.

Τα δημόσια ρολόγια πρέπει να δείχνουν τη σωστή ώρα, και καλά κάνουν. Χωρίς αυτά, το φέρι δεν θα ήταν τίποτα. Όμως τα ρολόγια που κρατάμε στο σπίτι επιτρέπεται να είναι δικά μας· κι αφού είναι δικά μας, επιτρέπεται να κάνουν το δικό τους, ιδιαίτερο λάθος.

Σκέφτηκα να ρυθμίσω το δικό μου στη σωστή ώρα. Αποφάσισα να μην το κάνω. Θα αργούσα τέσσερα λεπτά για όλη μου τη ζωή.