ว่าด้วยการชื่นชมเชิงอรรถ

เชิงอรรถคือเสียงที่สองซึ่งอยู่ใต้เสียงแรก: ผู้เขียนโต้เถียงกับตัวเองด้วยตัวอักษรที่เล็กกว่า เป็นการปกป้องส่วนที่เงียบที่สุดของหน้ากระดาษ

เขียนโดย Ilse Marrow · 2 นาที · อ่านฉบับนี้บนเว็บ

เชิงอรรถมีชื่อเสียงไม่ดี และส่วนใหญ่ก็สมควรแล้ว มันเป็นที่ซึ่งนักวิชาการซ่อนข้อโต้แย้งที่ไม่กล้ายกขึ้นมาพูดอย่างเปิดเผย เป็นที่ซึ่งนักกฎหมายฝังข้อสัญญาที่จะมีความสำคัญเอาไว้ และเป็นที่ซึ่งนักเขียนนวนิยายบางประเภทไปอวดฉลาดด้วยการเล่นงานผู้อ่าน¹ เวลาผู้คนบอกว่าเกลียดเชิงอรรถ โดยมากพวกเขาหมายถึงเกลียดการถูกบังคับให้ก้มมองลงไปตรงท้ายหน้า แล้วพบว่าบทสนทนาที่แท้จริงดำเนินอยู่ตรงนั้นมาตลอด

ถึงอย่างนั้น ฉันก็อยากปกป้องเชิงอรรถ เพราะฉันคิดว่าชื่อเสียงที่ไม่ดีของมันเกิดจากการใช้ที่ไม่ดี ส่วนการใช้ที่ดีนั้นเป็นหนึ่งในความเพลิดเพลินเล็กๆ ของการอ่าน

สองเสียง

เชิงอรรถที่ดีคือเสียงที่สอง เนื้อความหลักพูดไปตามจังหวะของข้อโต้แย้ง ส่วนเชิงอรรถก้าวมาอยู่ข้างๆ แล้วกล่าวสิ่งที่ข้อโต้แย้งไม่มีเวลาจะเอ่ยถึง ที่มา ข้อสงสัย มุกตลกที่หากเล่าแทรกลงไปในย่อหน้าแล้วจะทำให้ย่อหน้านั้นสะดุด ผู้อ่านจะรับฟังหรือไม่ก็ได้ ทางเลือกนั้นคือหัวใจของเรื่อง: เชิงอรรถเป็นส่วนเดียวของหน้ากระดาษที่ขออนุญาต

นี่คือเหตุผลที่ฉันวางเชิงอรรถของตัวเองไว้ข้างเนื้อความ แทนที่จะไว้ใต้เนื้อความ บนจอกว้าง เชิงอรรถจะอยู่ตรงขอบหน้า ถัดจากบรรทัดที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ได้ยินเสียงที่สองในเวลาเดียวกับเสียงแรก² ส่วนบนโทรศัพท์ ซึ่งไม่มีที่ว่างตรงขอบหน้า เชิงอรรถก็กลับไปอยู่ท้ายเรื่องเหมือนเชิงอรรถในหนังสือปกอ่อน ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เนื้อความหลักก็ไม่เคยหยุดรอ

กฎข้อหนึ่งสำหรับเชิงอรรถ

ฉันมีกฎอยู่ข้อหนึ่ง ซึ่งจะละเมิดก็ต่อเมื่อตั้งใจเท่านั้น: เชิงอรรถเพิ่มเติมได้ แต่ห้ามเป็นตัวช่วยกู้ข้อความ หากประโยคใดต้องพึ่งเชิงอรรถจึงจะเข้าใจได้ ประโยคนั้นก็ผิด และเชิงอรรถก็เป็นเพียงผ้าพันแผล วิธีทดสอบคืออ่านเรียงความโดยตัดเชิงอรรถทุกข้อออก หากยังตั้งอยู่ได้ เชิงอรรถเหล่านั้นก็เป็นของขวัญ แต่ถ้าล้มครืนลงมา มันก็เป็นแค่นั่งร้าน และควรรื้อออกก่อนที่ใครจะเข้าไปอยู่

เมื่ออ่านเช่นนั้น เชิงอรรถก็เป็นการแสดงความไว้วางใจ มันบอกผู้อ่านว่า: นี่คือสิ่งหนึ่งที่ฉันพบว่าน่าสนใจ และฉันเชื่อว่าคุณจะตัดสินใจเองว่าคุณก็เห็นเช่นนั้นหรือไม่