Ο τσελίστας, πάλι

Ο άντρας με τη θήκη του τσέλου ήταν πάλι στο τρένο των 23:52. Κοιμήθηκε ήδη από τον πρώτο σταθμό, όπως και τις άλλες φορές, με το ένα χέρι πάνω στη θήκη, σαν να μπορούσε να φύγει χωρίς εκείνον. Τον έχω δει πια τέσσερις φορές και δεν τον έχω δει ποτέ ξύπνιο, κι έχω αποφασίσει πως δεν θέλω να μάθω πού παίζει. Κάποιες γνώριμες παρουσίες είναι καλύτερα να τις αφήνεις να μένουν σαν τον καιρό.