ساعت ایستگاه هر دقیقه مکث می‌کند

ساعت بزرگِ تالار ایستگاه کاری می‌کند که تا پیش از این بهار هرگز متوجهش نشده بودم: عقربهٔ ثانیه‌شمارش کمی تندتر از آهنگ یک ثانیه دور صفحه می‌چرخد، بعد سرِ دقیقه می‌ایستد و کاملاً بی‌حرکت، منتظر علامتی از جایی دیگر می‌ماند. بعد عقربهٔ دقیقه‌شمار می‌جهد و ساعت دوباره به کار می‌افتد. زمان را با اندکی خطا کردن و بعد به توافق رسیدن نگه می‌دارد. راه‌های بدتری برای زندگی به ذهنم می‌رسد.