Tidetable · 8 บันทึก
สั้นกว่าบทความ แต่ยาวกว่าโปสต์การ์ด ส่งไปพร้อมจดหมายข่าวรายเดือน
ชายที่ถือกล่องเชลโลขึ้นรถไฟเที่ยว 23:52 มาอีกแล้ว เขาหลับมาตั้งแต่สถานีแรกเหมือนคราวก่อน มือข้างหนึ่งวางอยู่บนกล่อง ราวกับว่ามันอาจจากไปโดยไม่มีเขา ตอนนี้ฉันเห็นเขามาสี่ครั้งแล้ว และไม่เคยเห็นตอนเขาตื่นเลย ฉันตัดสินใจแล้วว่าไม่อยากรู้ว่าเขาไปเล่นที่ไหน ผู้โดยสารขาประจำบางคน ปล่อยให้เป็นเหมือนสภาพอากาศไปเสียจะดีกว่า
หลังจากบทความเรื่องนาฬิกาในครัวของฉัน ผู้อ่านก็ส่งเรื่องนาฬิกาที่เดินไม่ตรงของตัวเองมาให้ฉัน ทั้งเดินเร็ว เดินช้า และมีอยู่เรือนหนึ่งที่เจ้าของตั้งใจให้เดินย้อนกลับ ความคลาดเคลื่อนที่พบบ่อยที่สุดคือห้านาที ส่วนสถิติสูงสุดคือยี่สิบสองนาที เป็นของผู้อ่านคนหนึ่งที่บอกว่าเธอไม่เคยไปสายเลยสักครั้ง และไม่เคยรู้เลยสักครั้งว่าตอนนั้นกี่โมง ฉันจะไม่ลงชื่อใคร นาฬิกาทุกเรือนเหล่านี้ล้วนเป็นความลับในครัวเรือน
นาฬิกาเรือนใหญ่ในโถงสถานีทำสิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนฤดูใบไม้ผลินี้: เข็มวินาทีกวาดไปข้างหน้าเร็วกว่าเข็มวินาทีทั่วไปเล็กน้อย แล้วก็หยุดตรงต้นนาที รอคอยนิ่งสนิทให้สัญญาณจากที่อื่นมาถึง จากนั้นเข็มนาทีก็กระโดด แล้วนาฬิกาก็เริ่มเดินอีกครั้ง มันบอกเวลาด้วยการคลาดไปชั่วขณะ แล้วจึงกลับมาตรงกัน ฉันนึกถึงวิถีชีวิตที่แย่กว่านี้ได้อีกหลายแบบ
ลมหนาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือพัดลงมาจากที่ราบสูงตลอดคืน พอถึงเช้า ระดับน้ำในท่าเรือก็ต่ำกว่าที่ตารางน้ำขึ้นน้ำลงระบุไว้ยี่สิบเซนติเมตร ขั้นบันไดเก่าข้างตลาดปลาเผยให้เห็นแถบสีเขียวที่ไม่มีใครเห็นมาตั้งแต่ฤดูหนาวปีก่อน ตรงมุมของตารางน้ำขึ้นน้ำลงที่ติดอยู่บนหน้าต่างสำนักงาน มีโน้ตเขียนด้วยลายมือแปะไว้ด้วยเทป เป็นคำสามคำเดิมเหมือนทุกครั้ง เด็กชายคนหนึ่งกำลังคัดลอกคำเหล่านั้นลงในสมุด ฉันไม่ได้ห้ามเขา
สัปดาห์นี้ฉันซื้อหนังสือรวมบทความมือสองมาเล่มหนึ่งในราคาเท่ากาแฟหนึ่งแก้ว ผู้อ่านสามคนต่างเขียนอะไรไว้ตามขอบหน้าหนังสือตลอดช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะยาวนานถึงห้าสิบปี: คนหนึ่งใช้ปากกาหมึกซึม เขียนแต่เครื่องหมายคำถาม; คนหนึ่งใช้ดินสอ ขีดเส้นใต้และเขียนว่า “ใช่”; และอีกคนใช้ปากกาลูกลื่น คอยแก้สิ่งที่อีกสองคนเขียน คนที่ใช้ปากกาลูกลื่นถูกต้องเสมอ และเป็นคนที่ฉันชอบน้อยที่สุด หนังสือเล่มนี้ดีขึ้นเพราะพวกเขาทั้งสามคน
ร้านเบเกอรีหลังตลาดปิดวันอาทิตย์ ถึงอย่างนั้น พอเก้าโมงสิบห้า หน้าต่างสองบานบนถนนก็เปิดออก ค้างอยู่เช่นนั้นหนึ่งนาที แล้วปิดลงอีก ฉันเห็นเหตุการณ์นี้สามวันอาทิตย์ติดกัน ไม่มีใครกำลังรอซื้อขนมปัง พวกเขารอเสียงระฆังด้วยความเคยชิน และเมื่อมันไม่ดัง พวกเขาก็กลับไปใช้เวลาในยามเช้าของตนอย่างผิดหวังเล็กน้อย และฉันคิดว่า ก็รู้สึกอุ่นใจอยู่บ้างที่สัปดาห์ยังมีรูปแบบของมัน
ตอนเก็บกวาดลิ้นชักในครัว ฉันพบตารางเดินรถเมล์จากปี 2009 พับทบจนได้แปดส่วน นุ่มราวกับผ้า ทุกเส้นทางในตารางยังให้บริการอยู่ ไม่มีเส้นทางไหนออกเดินรถเวลาเดิมอีกแล้ว เมื่อก่อนสาย 14 จะออกตอนนาทีที่เจ็ดของทุกชั่วโมง เดี๋ยวนี้ออกตอนนาทีที่สิบสอง ระหว่างสองเวลานั้น คงมีใครสักคนจัดประชุมขึ้น แล้วเลื่อนเวลาในยามเช้าของทุกคนออกไปห้านาที โดยไม่มีใครจำได้ว่าตกลงยินยอมกันเมื่อไร
ผู้อ่านคนหนึ่งซึ่งเติบโตมาอีกฟากฝั่งเขียนมาบอกว่า เมื่อมีหมอก เรือข้ามฟากจะเป่าหวูดสั้นสองครั้ง ไม่ใช่ยาวหนึ่งครั้ง ลูกเรือยืนยันเรื่องนี้ เสียงหวูดยาวมีไว้สำหรับเช้าที่ท้องฟ้าแจ่มใส ฉันแก้เรียงความแล้ว และรู้สึกขอบคุณ: ไม่มีอะไรพิสูจน์ได้ดีเท่าคำทักท้วงว่ามีใครสักคนอ่านจนจบ
จดหมายข่าว
บทความชิ้นใหม่ฉบับเต็ม บันทึกสองหรือสามชิ้น และไม่มีอย่างอื่น ไม่มีพิกเซลติดตาม ไม่มีการนับจำนวนครั้งที่เปิดอ่าน คลิกเดียวก็ยกเลิกการรับได้