Pinakabagong sanaysay9 minuto
Ang bolang bumabagsak sa ala-una
Mula 1833, bumababa ang pulang bola sa Greenwich tuwing ala-una: pinakamabagal na paraan ng pagsasabi ng oras, at pinakatapat.
Tuwing hapon, limang minuto bago mag-alas-una, umaakyat ang pulang bola hanggang kalahati ng palo sa bubong ng Flamsteed House sa Greenwich, saka humihinto. Dalawang minuto bago mag-alas-una, umaakyat ito hanggang tuktok. Eksaktong alas-una, bumabagsak ito.1 Iyon ang buong pagtatanghal, at ganito na ito mula 1833.
1Ang mga oras na ito ang ibinibigay ng Royal Observatory para sa mga bisita nito. Tumatakbo ang bola ayon sa Greenwich Mean Time kapag taglamig at British Summer Time kapag tag-init, kaya sa tag-init, ayon sa oras ng araw, bumabagsak ito bandang tanghali, may kaunting diperensiya man.
Noong Huwebes na pinuntahan ko ito, mga apatnapu kaming nasa looban sa ibaba, at halos lahat ay nakataas ang telepono para kunan ng bidyo ang bolang ginagawa ang karaniwang ginagawa ng mga bola.
Pumunta ako para tingnan ang isang orasan na walang mukha. Isang beses sa isang araw nagbibigay ng oras ang bola-hudyat ng oras sa sinumang nakakakita rito, at ginagawa nito iyon nang walang tunog. Hindi ito tumitiktak, hindi ito tumutunog, wala itong mga kamay. Limang minuto itong naghahanda, saka, sa loob ng wala pang isang segundo, may sinasabi itong tiyak.2 Ginawa ito para sa mga taong higit na nangangailangan sa segundong iyon kaysa sa anumang iba pang maibibigay ng orasan.
2Sa tuktok ng palo ka tumingin, hindi sa paanan nito. Paglapag ng bola, lumipas na ang sandaling ipinahihiwatig nito.